لینک اشتراک گذاری
کپی شد
خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 241

1. چوعکس روی تو در ساغر شراب افتاد

2. چه جای تاب که آتش در آفتاب افتاد

3. بجام باده کنون دست می پرستان گیر

4. چرا که کشتی دریا کشان درآب افتاد

5. بسی بکوی خرابات بیخود افتادند

6. ولی که دید که چون من کسی خراب افتاد

7. چو کرد مطرب عشاق نوبتی آغاز

8. خروش و ناله من در دل رباب افتاد

9. بب چشم قدح کو کسی که دریابد

10. مرا که خون جگر در دل کباب افتاد

11. دل رمیدهٔ دعد آنزمان برفت از چنگ

12. که پرده از رخ رخشندهٔ رباب افتاد

13. خدنگ چشم تو در جان خاص و عام نشست

14. کمند زلف تو درحلق شیخ وشاب افتاد

15. نسیم صبح چودر گیسوی تو تاب افکند

16. دل شکستهٔ خواجو در اضطراب افتاد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* جان عشاق سپند رخ خود می‌دانست
* و آتش چهره بدین کار برافروخته بود
شعر کامل
حافظ
* محتسب از عاجزی دست سبوی باده بست
* بشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
شعر کامل
صائب تبریزی
* تا ترکش افلاک پر از تیر شهاب است
* ما بی سر و پایان همه نارنج نشانیم
شعر کامل
صائب تبریزی