لینک اشتراک گذاری
کپی شد
خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 251

1. چون طره عنبر شکنش در شکن افتد

2. از سنبل تر سلسله برنسترن افتد

3. دانی که عرق بر رخ خوبش بچه ماند

4. چون ژاله که بر برگ گل یاسمن افتد

5. کام دل شوریده ز لعل تو برآرم

6. گر چین سر زلف تو در دست من افتد

7. چون وقت سحر گل بشکر خنده درآید

8. از بلبل شوریده فغان در چمن افتد

9. طوطی که شکر می‌شکند در شکرستان

10. نادر فتد ار همچو تو شیرین سخن افتد

11. لعل لب در پوش تو چون در سخن آید

12. خون در جگر ریش عقیق یمن افتد

13. هر کو چو من از عشق تو بی خویشتن افتاد

14. در دام غم از درد دل خویشتن افتد

15. خواجو چو برد سوز غم هجر تو در خاک

16. آتش ز دل سوخته‌اش در کفن افتد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* تو راز جهان تا توانی مجوی
* که او زود پیچد ز جوینده روی
شعر کامل
فردوسی
* عجب از عقل کسانی که مرا پند دهند
* برو ای خواجه که عاشق نبود پندپذیر
شعر کامل
سعدی
* آن مه طوبی خرام گر بچمن بگذرد
* سرو خرامان برد قامت او را نماز
شعر کامل
خواجوی کرمانی