خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 292

1. گل نهالی به بوستان آورد

2. مرغ را باز در فغان آورد

3. سخنی بلبل از لبش می‌گفت

4. غنچه را آب در دهان آورد

5. نکهت نفحهٔ شمامهٔ صبح

6. مژدهٔ گل ببوستان آورد

7. دوستان را نسیم باد صبا

8. بوی انفاس دوستان آورد

9. نفس باد صبحدم چو مسیح

10. با تن خاک مرده جان آورد

11. هم عفا الله صبا که عاشق را

12. خبر یار مهربان آورد

13. درد خواجو بصبر به نشود

14. زانکه با خویش از آن جهان آورد

15. لیک نومید نیست کاب حیات

16. از سیاهی برون توان آورد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
* چو یار ناز نماید شما نیاز کنید
شعر کامل
حافظ
* یا رب این کعبه مقصود تماشاگه کیست
* که مغیلان طریقش گل و نسرین من است
شعر کامل
حافظ
* عالم شهر گو مرا وعظ مگو که نشنوم
* پیر محله گو مرا توبه مده که بشکنم
شعر کامل
سعدی