لینک اشتراک گذاری
کپی شد
خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 292

1. گل نهالی به بوستان آورد

2. مرغ را باز در فغان آورد

3. سخنی بلبل از لبش می‌گفت

4. غنچه را آب در دهان آورد

5. نکهت نفحهٔ شمامهٔ صبح

6. مژدهٔ گل ببوستان آورد

7. دوستان را نسیم باد صبا

8. بوی انفاس دوستان آورد

9. نفس باد صبحدم چو مسیح

10. با تن خاک مرده جان آورد

11. هم عفا الله صبا که عاشق را

12. خبر یار مهربان آورد

13. درد خواجو بصبر به نشود

14. زانکه با خویش از آن جهان آورد

15. لیک نومید نیست کاب حیات

16. از سیاهی برون توان آورد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* یک عمر می توان سخن از زلف یار گفت
* در بند آن مباش که مضمون نمانده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* تو صبح عالم افروزی و من شمع سحرگاهم
* گریبان باز کن تا بی تأمل جان برافشانم
شعر کامل
صائب تبریزی
* نیرزد همی زندگانیش مرگ
* درختی که زهر آورد بار و برگ
شعر کامل
فردوسی