خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 327

1. ایکه از شرمت خوی از رخسارهٔ خور می‌چکد

2. چون سخن می‌گوئی از لعل تو گوهر می‌چکد

3. زان لب شیرین چو می‌آرم حدیثی در قلم

4. از نی کلکم نظر کن کاب شکر می‌چکد

5. دامن گردون پر از خون جگر بینم بصبح

6. بسکه در مهر تو اشک از چشم اختر می‌چکد

7. چون عقیق گوهر افشان تو می‌آرم بیاد

8. در دمم سیم مذاب از دیده بر زر می‌چکد

9. بسکه می‌ریزد ز چشمم اشک میگون شمع‌وار

10. ز آتش دل خون لعل از چشم ساغر می‌چکد

11. عاقبت سیلابم از سر بگذرد چون دمبدم

12. راه می‌گیرم برآب چشم و دیگر می‌چکد

13. آستین بردیده می‌بندم ولی در دامنم

14. خون دل چندانکه می‌بینم فزونتر می‌چکد

15. خامه چون احوال دردم بر زبان می‌آورد

16. اشک خونینش روان بر روی دفتر می‌چکد

17. تشنه می‌میرم چو خواجو برلب دریا و لیک

18. برلب خشکم سرشک از دیدهٔ تر می‌چکد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* غم عاشق سرایت می کند معشوق را در دل
* ز آه و دود قمری سرو آخر شمع ماتم شد
شعر کامل
صائب تبریزی
* نسبت قد بلند تو چو کردم با سرو
* سخن مردم کوته نظرم یاد آمد
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* گل از نسرین همی‌پرسد که چون بودی در این غربت
* همی‌گوید خوشم زیرا خوشی‌ها زان دیار آمد
شعر کامل
مولوی