خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 355

1. رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند

2. خار ما خوردیم و ایشان گل بدست آورده‌اند

3. گر حرامی در رسد با ما چه خواهد کرد زانک

4. رخت ما پیش از نزول ما بمنزل برده‌اند

5. می پرستان محبت را ز غم اندیشه نیست

6. از برای آنکه آب زندگانی خورده‌اند

7. هر که در عشق پریرویان نیامد در شمار

8. عارفانش از حساب عاقلان نشمرده‌اند

9. با وجود آنکه بد گفتند و نیک انگاشتیم

10. ما نیازردیم و بدگویان ز ما آزرده‌اند

11. گلعذاران بین که کل پرده بر ما می‌درند

12. ما برون افتاده ویشان همچنان در پرده‌اند

13. باد پیمایان که آگه نیستند از سوز عشق

14. زان نمی‌سوزند از آه گرم ما کافسرده‌اند

15. زنده دل قومی که پیش تیغ عشقت شمع‌وار

16. ز آتش دل سر فدا کردند و پای افشرده‌اند

17. چون ببدنامی برآمد نام خواجو در جهان

18. نیک نام آنها که ترک نیک نامی‌کرده‌اند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مستان خدا گر چه هزارند یکی اند
* مستان هوا جمله دوگانه‌ست و سه گانه‌ست
شعر کامل
مولوی
* دل گم کرده در این شهر نه من می‌جویم
* هیچ کس نیست که مطلوب مرا جویان نیست
شعر کامل
سعدی
* نرگس مست تو گر باده چنین پیماید
* نیست ممکن که ز مجلس برود هشیاری
شعر کامل
خواجوی کرمانی