لینک اشتراک گذاری
کپی شد
خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 640

1. می‌گذشتی و من از دور نظر می‌کردم

2. خاک پایت همه بر تارک سر می‌کردم

3. خرقهٔ ابر بخونابه فرو می‌بردم

4. دامن کوه پر از لعل و گهر می‌کردم

5. چون بجز ماه ندیدم که برویت مانست

6. نسبت روی تو زانرو بقمر می‌کردم

7. تا مگر با تو بزر وصل مهیا گردد

8. مس رخسار ز سودای تو زر می‌کردم

9. هرنفس کز دهن تنگ تو می‌کردم یاد

10. ملک هستی ز دل تنگ بدر می‌کردم

11. دهن غنچهٔ سیراب چو خندان می‌شد

12. یاد آن پستهٔ چون تنگ شکر می‌کردم

13. چهرهٔ باغ بخونابه فرو می‌شستم

14. دهن چشمه پر از للی تر می‌کردم

15. چون بیاد لب میگون تو می‌خورد شراب

16. جام خواجو همه پرخون جگر می‌کردم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بیابان قناعت وسعتی دارد که هر موری
* نمی داند کم از ملک سلیمان چشم تنگش را
شعر کامل
صائب تبریزی
* از خدا می طلبم عمر درازی چون زلف
* که به تفصیل نظر بر خط و خال تو کنم
شعر کامل
صائب تبریزی
* افتاده را دوباره فکندن کمال نیست
* آن را که خاک راه تو شد بر زمین مزن
شعر کامل
صائب تبریزی