خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 641

1. عشق آن بت ساکن میخانه می‌گرداندم

2. جان غمگین در پی جانانه می‌گرداندم

3. آشنائی از چه رویم دور می‌دارد ز خویش

4. چون ز خویش و آشنا بیگانه می‌گرداندم

5. ترک رومی روی زنگی موی تازی گوی من

6. هندوی آن نرگس ترکانه می‌گرداندم

7. بسکه می‌ترساند از زنجیر و پندم می‌دهد

8. عاقل بسیار گو دیوانه می‌گرداندم

9. دانهٔ خالش که بر نزدیک دام افتاده است

10. با چنان دامی اسیر دانه می‌گرداندم

11. آتش دل هر شبی دلخسته و پر سوخته

12. گرد شمع روش چون پروانه می‌گرداندم

13. آرزوی گنج بین کز غایت دیوانگی

14. روز و شب در کنج هر ویرانه می‌گرداندم

15. با خرد پیمان من بیزاری از پیمانه بود

16. ویندم از پیمان غم پیمانه می‌گرداندم

17. من بشعر افسانه بودم لیکن این ساعت بسحر

18. نرگس افسونگرش افسانه می‌گرداندم

19. اشتیاق لعل گوهر پاش او در بحر خون

20. همچو خواجو از پی دردانه می‌گرداندم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در مقام حرف بر لب مهر خاموشی زدن
* تیغ را زیر سپر در جنگ پنهان کردن است
شعر کامل
صائب تبریزی
* پای گستاخ منه بر در کاشانه عشق
* سر منصور بود کنگره خانه عشق
شعر کامل
صائب تبریزی
* گل چو درگیرد چراغ از شمع کافوری صبح
* بلبل شوریده چون پروانه ناپروا شود
شعر کامل
سلمان ساوجی