لینک اشتراک گذاری
کپی شد
خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 748

1. ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن

2. جان من دلخسته بجانانه رها کن

3. دلدار مرا با من دلسوخته بگذار

4. بگذر ز سر شمع و بپروانه رها کن

5. گر مرتبهٔ یار ز بیگانگی ماست

6. گو مرتبه خویش به بیگانه رها کن

7. بر رهگذرت دنیی و دین دانه و دامست

8. در دام مقید مشو و دانه رها کن

9. گر باده پرستان همه از میکده رفتند

10. سرمست مرا بر در میخانه رها کن

11. آنرا که بود برگ گل و عزم تماشا

12. گو خیمه بصحرا زن و کاشانه رها کن

13. چون مار سر زلف تو زد بر دل ریشم

14. تدبیر فسونی کن و افسانه رها کن

15. گنجست غم عشقت و ویران دل خواجو

16. از بهر دلم گنج به ویرانه رها کن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* از حجاب حسن شرم آلوده لیلی هنوز
* بید مجنون سر به زیر انداختن بار آورد
شعر کامل
صائب تبریزی
* آن که مسلسل نمود طرهٔ لیلی
* خواست که مجنون اسیر سلسله باشد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* بر سر پروانه شمع از بهر آن سوزد که هست
* جذبۀ عشقی که خاکستر به خاکستر کشد
شعر کامل
نظیری نیشابوری