خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 747

1. ترا که گفت که قصد دل شکستهٔ ما کن

2. چو زلف سر زده ما را فرو گذار و رها کن

3. نه عهد کردی و گفتی که با تو کینه نورزم

4. بترک کینه کن اکنون و عهد خویش وفا کن

5. بهرطریقی که دانی مراد خاطر ما جوی

6. بهر صفت که تو دانی تدارک دل ما کن

7. ز ما چو هیچ نیاید خلاف شرط محبت

8. مرو بخشم و ره صلح گیر و ترک جفا کن

9. وگر چنانکه دلت می کشد به بادهٔ صافی

10. بگیر خرقهٔ صوفی و می بیار و صفا کن

11. ز بهر خاطرم ای هدهد آن زمان که توانی

12. بعزم گلشن بلقیس روی سوی سبا کن

13. چو ره بمنزل قربت نمی‌برند گدایان

14. بچشم بنده نوازی نظر بحال گدا کن

15. چه زخمها که ندارم ز تیغ هجر تو بر دل

16. بیا و زخم مرا مرهمی بساز و دواکن

17. هر آن نماز که کردی بکنج صومعه خواجو

18. رضای دوست بدست آر ورنه جمله قضا کن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خون ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟
* خونبهای شبنم از خورشید می گیریم ما
شعر کامل
صائب تبریزی
* بر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اند
* کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت
شعر کامل
حافظ
* نه چنان گشت پریشان دل صد پاره من
* که به شیرازه آن زلف توان بست به هم
شعر کامل
صائب تبریزی