خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 914

1. ای میان تو چو یک موی و دهان یکسر موی

2. نتوان دیدن از آن موی میان یک سر موی

3. بی‌میان و دهن تنگ تو از پیکر و دل

4. زین ندارم بجز از موئی وزان یک سر موی

5. ناوک چشم تو گر موی شکافد شاید

6. کابروت فرق ندارد ز کمان یک سر موی

7. تو بهنگام سخن گر نشوی موی شکاف

8. کس نیابد ز دهان تو نشان یک سر موی

9. ور نیاید دهنت در نظر ای جان جهان

10. نکنم میل سوی جان و جهان یک سر موی

11. تاب تیر تو ندارم که ندارد فرقی

12. ناوک غمزه‌ات از نوک سنان یک سر موی

13. زاهد صومعه در حلقهٔ زنار شود

14. گر شود از سر زلف تو عیان یک سر موی

15. نکشد این دل دیوانه سودائی من

16. سر از آن سلسله مشک فشان یک سر موی

17. خواجو ار زانکه بهر موی زبانی گردد

18. نکند از غم عشق تو بیان یک سر موی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عالم چو کوه طور شد هر ذره‌اش پرنور شد
* مانند موسی روح هم افتاد بی‌هوش از لقا
شعر کامل
مولوی
* ای که در کوچه معشوقه ما می‌گذری
* بر حذر باش که سر می‌شکند دیوارش
شعر کامل
حافظ
* بهار آمد بهار آمد بهار خوش عذار آمد
* خوش و سرسبز شد عالم اوان لاله زار آمد
شعر کامل
مولوی