محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 345

1. پری وشی دل دیوانه می‌کشد سویش

2. که نیست حد بشر سیر دیدن رویش

3. به نوگلی نگرانم که می‌دمد چو گیاه

4. کرشمه از در و دیوار گلشن کویش

5. هنوز تیغ نیالوده تیز دستی بین

6. که موج خون ز زمین می‌رسد به بازویش

7. قیامتست قیامت که صور فتنه دمید

8. جهان ز فتنهٔ نو خیز قد دلجویش

9. ز خاک یوسف گل پیرهن دمد گل رشک

10. اگر به مصر بردبار از چمن بویش

11. چه رغبت است که سر بر نمی‌تواند داشت

12. ز مزرع دل مردم چرنده آهویش

13. ز دور کرد شکاری مرا رساند از سحر

14. خدنگ نیمکش غمزه چشم جادویش

15. لبش خموش و زبان کرشمه‌اش گویا

16. ز نکته پروری گوشه‌های ابرویش

17. چو محتشم به نخستین خدنگ او افتاد

18. هزار بوسه فلک زد به دست و بازویش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در قیامت می شود شیرین، زبان در کام ما
* تلخی بادام ما را شور محشر می برد
شعر کامل
صائب تبریزی
* آفتاب آهسته بگذارد در این غمخانه پای
* تا مبادا چون حباب از هم بریزد خانه‌ام
شعر کامل
رهی معیری
* پیش از تو بسی شیدا می‌جست کرامت‌ها
* چون دید رخ ساقی بفروخت کرامت را
شعر کامل
مولوی