محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 555

1. مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی

2. غم جهان همه بر من گماشتی رفتی

3. سواد خط مژه‌ام زان فراق نامه سترد

4. که در وداع بنامم گذاشتی رفتی

5. دل از وفا به تو می‌داد دست عهد ابد

6. ازو تو عهد گسل واگذاشتی رفتی

7. به غیر حسرت و مردن بری نداد آن تخم

8. که در زمین دل خسته کاشتی رفتی

9. لوای هجر که یک چند بود افکنده

10. تو در شکست غمش برفراشتی رفتی

11. مرا که ابرش ادبار بد به زین ماندم

12. تو زین بر ابلق اقبلال داشتی رفتی

13. دگر به زیستن محتشم امید مدار

14. چنین که در تب مرگش گذاشتی رفتی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون پستهٔ شیرینت شوری چو شکر دارد
* هر لحظه به شیرینی شوری دگر انگیزد
شعر کامل
عطار
* دانی که در شریعت ما کیست کشتنی
* بیگانه‌ای که هیچ نگشت آشنای تو
شعر کامل
فروغی بسطامی
* چو فرد آینه با کاینات یکرو باش
* که شد سیاه رخ کاغذ از دورویی ها
شعر کامل
صائب تبریزی