محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 89

1. آن چه هر شب بگذرد از چرخ فریاد منست

2. و آن چه آن مه را به خاطر نگذرد یاد منست

3. آن چه بر من کارها را سخت می‌سازد مدام

4. بی‌ثباتی‌های صبر سست بنیاد منست

5. عشق می‌گوید ز من قصر بلا عالی بناست

6. هجر می‌گوید بلی اما بامداد منست

7. می‌گریزد صید از صیاد یارب از چه رو

8. دایم از من می‌گریزد آن که صیاد منست

9. من ز در بیرون و اهل بزم اندر پیچ و تاب

10. کان پری را چشم بر در گوش برداد منست

11. امشبم محروم ازو اما بسی شادم که غیر

12. این گمان دارد که او در وحدت آباد منست

13. از شعف هر دم که نظم محتشم سنجید و گفت

14. آن که خواهد گور خسرو کند فرهاد منست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من قدم بیرون نمی‌یارم نهاد از کوی دوست
* دوستان معذور داریدم که پایم در گلست
شعر کامل
سعدی
* اگر ممالک روی زمین به دست آری
* بهای مهلت یک روزه زندگانی نیست
شعر کامل
سعدی
* لب به هر طعمه میالای که دندان شکند
* بر سر خوان فرومایه ز پالودۀ قند
شعر کامل
جامی