مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1752

1. کون خر را نظام دین گفتم

2. پشک را عنبر ثمین گفتم

3. اندر این آخرجهان ز گزاف

4. بس چمن نام هر چمین گفتم

5. طوق بر گردن کپی بستم

6. نام اعلا بر اسفلین گفتم

7. عجز خواهید روح را که ز عجز

8. صفت روح بهر طین گفتم

9. حلیه آدم و خلیفه حق

10. بهر ابلیس و هر لعین گفتم

11. زاغ را بلبل چمن خواندم

12. خار را سرو و یاسمین گفتم

13. دیو را جبرئیل کردم نام

14. ژاژ را حجت مبین گفتم

15. ای دریغا که کان نفرین را

16. از طمع چند آفرین گفتم

17. از خری بود آن نبد ز خرد

18. که خر ماده را تکین گفتم

19. توبه کردم از این خطا گفتن

20. همه عمرم بس ار همین گفتم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سخن را روی گرم از قید خاموشی برون آرد
* سپند از آتش سوزان بلند آواز می گردد
شعر کامل
صائب تبریزی
* دنبال یار رفت روان کرد آب چشم
* آن رفته باز نامد و اشکم روان بماند
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* میوه نمی‌دهد به کس باغ تفرجست و بس
* جز به نظر نمی‌رسد سیب درخت قامتش
شعر کامل
سعدی