مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 220

1. ز بامداد سعادت سه بوسه داد مرا

2. که بامداد عنایت خجسته باد مرا

3. به یاد آر دلا تا چه خواب دیدی دوش

4. که بامداد سعادت دری گشاد مرا

5. مگر به خواب بدیدم که مه مرا برداشت

6. ببرد بر فلک و بر فلک نهاد مرا

7. فتاده دیدم دل را خراب در راهش

8. ترانه گویان کاین دم چنین فتاد مرا

9. میان عشق و دلم پیش کارها بوده‌ست

10. که اندک اندک آیدهمی به یاد مرا

11. اگر نمود به ظاهر که عشق زاد ز من

12. همی‌بدان به حقیقت که عشق زاد مرا

13. ایا پدید صفاتت نهان چو جان ذاتت

14. به ذات تو که تویی جملگی مراد مرا

15. همی‌رسد ز توام بوسه و نمی‌بینم

16. ز پرده‌های طبیعت که این کی داد مرا

17. مبر وظیفه رحمت که در فنا افتم

18. فغان برآورم آن جا که داد داد مرا

19. به جای بوسه اگر خود مرا رسد دشنام

20. خوشم که حادثه کردست اوستاد مرا


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* غصه ام خیزد، کای دل، سخن صبر کنی
* وه چرا گویی از آن چیز که نتوانی کرد؟
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* غلام همت آن رند عافیت سوزم
* که در گداصفتی کیمیاگری داند
شعر کامل
حافظ
* هر خم زلف تو یک جمع پریشان دارد
* وه که این سلسله صد سلسله جنبان دارد
شعر کامل
فروغی بسطامی