مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 239

1. کرانی ندارد بیابان ما

2. قراری ندارد دل و جان ما

3. جهان در جهان نقش و صورت گرفت

4. کدامست از این نقش‌ها آن ما

5. چو در ره ببینی بریده سری

6. که غلطان رود سوی میدان ما

7. از او پرس از او پرس اسرار ما

8. کز او بشنوی سر پنهان ما

9. چه بودی که یک گوش پیدا شدی

10. حریف زبان‌های مرغان ما

11. چه بودی که یک مرغ پران شدی

12. برو طوق سر سلیمان ما

13. چه گویم چه دانم که این داستان

14. فزونست از حد و امکان ما

15. چگونه زنم دم که هر دم به دم

16. پریشانترست این پریشان ما

17. چه کبکان و بازان ستان می‌پرند

18. میان هوای کهستان ما

19. میان هوایی که هفتم هواست

20. که بر اوج آنست ایوان ما

21. از این داستان بگذر از من مپرس

22. که درهم شکستست دستان ما

23. صلاح الحق و دین نماید تو را

24. جمال شهنشاه و سلطان ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ازنشاط اهل دل ظاهرپرستان غافلند
* پسته دایم در میان پوست خندان می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* همه شب راه دلم بر خم گیسوی تو بود
* آه از این راه که باریک تر از موی تو بود
شعر کامل
فروغی بسطامی
* نقطه هایی که درین دایره فرد آمده اند
* همه حیرت زده گردش این پرگارند
شعر کامل
صائب تبریزی