مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 614

1. آن بنده آواره بازآمد و بازآمد

2. چون شمع به پیش تو در سوز و گداز آمد

3. چون عبهر و قند ای جان در روش بخند ای جان

4. در را بمبند ای جان زیرا به نیاز آمد

5. ور زانک ببندی در بر حکم تو بنهد سر

6. بر بنده نیاز آمد شه را همه ناز آمد

7. هر شمع گدازیده شد روشنی دیده

8. کان را که گداز آمد او محرم راز آمد

9. زهراب ز دست وی گر فرق کنم از می

10. پس در ره جان جانم والله به مجاز آمد

11. آب حیوانش را حیوان ز کجا نوشد

12. کی بیند رویش را چشمی که فرازآمد

13. من ترک سفر کردم با یار شدم ساکن

14. وز مرگ شدم ایمن کان عمر دراز آمد

15. ای دل چو در این جویی پس آب چه می‌جویی

16. تا چند صلا گویی هنگام نماز آمد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز بس که مهر تو با این و آن یقین دارم
* به دوستی تو با کائنات کین دارم
شعر کامل
محتشم کاشانی
* شانه شمشاد را دست نگارین می کند
* بس که در زلف گرهگیر تو دلها خون شده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* تو فرشته شوی ار جهد کنی از پی آنک
* برگ توتست که گشتست به تدریج اطلس
شعر کامل
سنایی