لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_مثنوی معنویدفتر سوم (فهرست)

شماره 67 - در بیان آنک تن روح را چون لباسی است و این دست آستین دست روحست واین پای موزهٔ پای روحست

1. تا بدانی که تن آمد چون لباس

2. رو بجو لابس لباسی را ملیس

3. روح را توحید الله خوشترست

4. غیر ظاهر دست و پای دیگرست

5. دست و پا در خواب بینی و ایتلاف

6. آن حقیقت دان مدانش از گزاف

7. آن توی که بی بدن داری بدن

8. پس مترس از جسم و جان بیرون شدن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* خاطرت از شکوه ما کی پریشان می شود؟
* زلف پر کرده است از حرف پریشان گوش تو
شعر کامل
صائب تبریزی
* معاشران گره از زلف یار باز کنید
* شبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید
شعر کامل
حافظ
* گلی دیدم نچیدم بامدادش
* دریغا چون شب آمد برد بادش
شعر کامل
نظامی