مولوی_مثنوی معنویدفتر چهارم (فهرست)

شماره 100 - بیان این خبر کی کلموا الناس علی قدر عقولهم لا علی قدر عقولکم حتی لا یکذبوا الله و رسوله

1. چونک با کودک سر و کارم فتاد

2. هم زبان کودکان باید گشاد

3. که برو کتاب تا مرغت خرم

4. یا مویز و جوز و فستق آورم

5. جز شباب تن نمی‌دانی به کیر

6. این جوانی را بگیر ای خر شعیر

7. هیچ آژنگی نیفتد بر رخت

8. تازه ماند آن شباب فرخت

9. نه نژند پیریت آید برو

10. نه قد چون سرو تو گردد دوتو

11. نه شود زور جوانی از تو کم

12. نه به دندانها خللها یا الم

13. نه کمی در شهوت و طمث و بعال

14. که زنان را آید از ضعفت ملال

15. آنچنان بگشایدت فر شباب

16. که گشود آن مژدهٔ عکاشه باب


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم
* به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم
شعر کامل
حافظ
* سلامی چو بوی خوش آشنایی
* بدان مردم دیده روشنایی
شعر کامل
حافظ
* از خم ابروی توام هیچ گشایشی نشد
* وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف
شعر کامل
حافظ