1. لب ساقی روان ها، دل چشمۀ حقایق

2. لفظ آفتاب روشن، معنیش صبح صادق

3. از سخت گیری تو، مرتد شود مسلمان

4. وز راستگویی تو مؤمن شود منافق

5. چاه ذقن به خوبی معراج ماہ کنعان

6. گیسو کلام ملهم، رخسار حق ّناطق

7. بی جذبۀ دلیلی از خود نمی توان رست

8. کاریست با صعوبت عقلی است ناموافق

9. عوناً تَجِدکَ روُحى يامَظْهَرَ الْعَجائب

10. اِکْشِفْ هُموم قَلبی يا كاشِفَ الدَّقایِقْ

11. بی نور تو هیولا صورت نمی پذیرد

12. لُولاکْ فی وُجود مايَخْلُق الْخَلايِقْ

13. اصحاب پیش چشمت دنیا و دین نهادند

14. گوید قبول و ردّت زین هر دو چیست لايق

15. از پیر و شیخ و مرشد کاری نمی گشاید

16. دریابم از عنایت برهانم از علایق

17. آخر ترحّمی کن بر زاری نظیری

18. مهرت شفای دل ها لطفت طبیب حاذق