عبید زاکانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 17

1. رمید صبر و دل از من چو دلنواز برفت

2. چه چاره سازم از این پس چو چاره‌ساز برفت

3. سوار گشته و عمدا گرفته باز به دست

4. نموده روی به بیچارگان و باز برفت

5. به گریه چشمهٔ چشم بریخت چندان خون

6. که کهنه خرقهٔ سالوسم از نماز برفت

7. جز از خیال قد و زلف یار و قصهٔ شوق

8. دگر ز خاطرم اندیشهٔ دراز برفت

9. ز منع خلق از این بیش محترز بودم

10. کنون حدیث من از حد احتراز برفت

11. دریغ و درد که در هجر یار و غصهٔ دهر

12. برفت عمر و حقیقت که بر مجاز برفت

13. عبید چون جرست ناله سود می‌نکند

14. چو کاروان جرس جمله بیجواز برفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زلف جانان را چه نسبت با حیات جاودان؟
* حیف باشد اینقدر کوتاه بین باد کسی!
شعر کامل
صائب تبریزی
* همدم خود شو که حبیب خودی
* چاره خود کن که طبیب خودی
شعر کامل
رهی معیری
* بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
* دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم
شعر کامل
سعدی