عبید زاکانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 30

1. دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود

2. دودم ز سینه راه ثریا گرفته بود

3. جان را ز روی لعل تو در تنگ آمده

4. دل را ز شوق زلف تو سودا گرفته بود

5. میدید شمع در من و میسوخت تا به روز

6. زآن آتشی که در من شیدا گرفته بود

7. از دیده‌ام خیال تو محروم گشت باز

8. کاطراف خانه‌اش همه دریا گرفته بود

9. میخواست خرمی که کند در دلم وطن

10. تا او رسید لشگر غم جا گرفته بود

11. صبر از برم رمید و مرا بیقرار کرد

12. گوئی مگر که خاطرش از ما گرفته بود

13. مسکین عبید را غم عشقت بکشت از آنک

14. او را غریب دیده و تنها گرفته بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بس که رفتند شهیدان غمت سوی عدم
* لاله ها غرقه به خون می دمد آن صحرا را
شعر کامل
جامی
* از خویش برون آی که پیراهن بادام
* از پوست چو زد خیمه برون، پرده قندست
شعر کامل
صائب تبریزی
* نوبهاران که دمد شاخ گُلی از گِل من
* غنچه هایش بود آغشته به خونِ دل من
شعر کامل
جامی