اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 147

1. دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفت

2. تنم به درد جدایی خراب کرد و برفت

3. مرا به وصل خود آهسته وعده‌ای می‌داد

4. ولی چه سود؟ که ناگه شتاب کرد و برفت

5. بتی که دامن وصلش به چنگم آمده بود

6. ز هجر نالهٔ من چون رباب کرد و برفت

7. دو چشم او چه خطاها که داشت اندر سر!

8. چو دید قامتش آنرا صواب کرد و برفت

9. در آرزوی نگاری گداختم چو نبات

10. که شکرش نمکم بر کباب کرد و برفت

11. در آب و آتشم از هجر آنکه بی‌رخ خویش

12. دلم پر آتش و چشمم پر آب کرد و برفت

13. چو اوحدی ز رخش بوسه خواستم بی‌زر

14. لبش مرا به خموشی به خواب کرد و برفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* درد عشق از تندرستی خوشترست
* گر چه بیش از صبر درمانیش نیست
شعر کامل
سعدی
* مستان خدا گر چه هزارند یکی اند
* مستان هوا جمله دوگانه‌ست و سه گانه‌ست
شعر کامل
مولوی
* ریزش این تنگ چشمان تشنگی می آورد
* وای بر کشتی که خواهد آب ازین غربال ها
شعر کامل
صائب تبریزی