اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 717

1. عاشقان درد کش را دردی می‌خانه ده

2. از قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده

3. جان ما بر باد خواهد رفت، ساقی، یکزمان

4. باده‌ای گر می‌دهی، بر یاد آن جانانه ده

5. هر حریفی را به قدر حال او تیمار کن

6. طوطیان را شکر آر و ماکیان را دانه ده

7. چون شود خوابت گران دست سبک روحی بگیر

8. و آن دگرها را سبک‌تر سر به سوی خانه ده

9. آن سر زلف چو زنجیر، ار چه کاری مشکلست

10. یک زمان در دست این آشفتهٔ دیوانه ده

11. ای که منکر میشوی سوز دل ریش مرا

12. پرتو آن شمع بین و ترک این پروانه ده

13. کنج این ویرانه بی‌گنجی نباشد اوحدی

14. مست گشتی، خیز و آوازی درین ویرانه ده


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* فروتنی است دلیل رسیدگان کمال
* که چون سوار به منزل رسد پیاده شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر هزار جفا سروقامتی بکند
* چو خود بیاید عذرش بباید آوردن
شعر کامل
سعدی
* حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح
* ور نه طوفان حوادث ببرد بنیادت
شعر کامل
حافظ