عرفی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 303

1. دل بشد فرزانه و عقل از فسون دلگیر شد

2. مُلک شوقم را فریبت از پی تعمیر شد

3. نسبت دل با خودم دیدم، بسی کم مایه بود

4. بر جنون افزودمش تا قابل زنجیر شد

5. یافتم تعبیر رنگی چون به بالینم نشست

6. گر چه استغنای حسنش مانع تغییر شد

7. کیست تا گوید به شیرین کز هوای جلوه ات

8. آب چشم کوهکن داخل به جوی شیر شد

9. گر تو را بی مهر گفتم، شکوه مقصودم نبود

10. شکر درد خویش گفتم که بی تاثیر شد

11. بس که تابوتم گرانبار از دل پر حسرت است

12. خلقی از همراهی تابوت من دلگیر شد

13. با وجود آن که جرم از جانب عرفی نبود

14. بی زبانی بین که قایل به صد تقصیر شد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود
* از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت
شعر کامل
حافظ
* غرض کرشمه حسن است ور نه حاجت نیست
* جمال دولت محمود را به زلف ایاز
شعر کامل
حافظ
* غم زمانه به بی حاصلان ندارد کار
* زنند سنگ به نخلی که بارور باشد
شعر کامل
صائب تبریزی