سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 143

1. این که تو داری قیامتست نه قامت

2. وین نه تبسم که معجزست و کرامت

3. هر که تماشای روی چون قمرت کرد

4. سینه سپر کرد پیش تیر ملامت

5. هر شب و روزی که بی تو می‌رود از عمر

6. بر نفسی می‌رود هزار ندامت

7. عمر نبود آن چه غافل از تو نشستم

8. باقی عمر ایستاده‌ام به غرامت

9. سرو خرامان چو قد معتدلت نیست

10. آن همه وصفش که می‌کنند به قامت

11. چشم مسافر که بر جمال تو افتاد

12. عزم رحیلش بدل شود به اقامت

13. اهل فریقین در تو خیره بمانند

14. گر بروی در حسابگاه قیامت

15. این همه سختی و نامرادی سعدی

16. چون تو پسندی سعادتست و سلامت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب
* میزبان ماست هر کس می شود مهمان ما
شعر کامل
صائب تبریزی
* هیچ دانی که چرا پسته چنان می‌خندد
* زانکه گفتم که بدان پسته دهن می‌مانی
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* ز شوق نرگس مست بلندبالایی
* چو لاله با قدح افتاده بر لب جویم
شعر کامل
حافظ