سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 232

1. دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

2. هزار فتنه به هر گوشه‌ای برانگیزند

3. چگونه انس نگیرند با تو آدمیان

4. که از لطافت خوی تو وحش نگریزند

5. چنان که در رخ خوبان حلال نیست نظر

6. حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند

7. غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن

8. به سر سزاست که پیشش به پای برخیزند

9. تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس

10. کز اشتیاق جمالت چه اشک می‌ریزند

11. قرار عقل برفت و مجال صبر نماند

12. که چشم و زلف تو از حد برون دلاویزند

13. مرا مگوی نصیحت که پارسایی و عشق

14. دو خصلتند که با یک دگر نیامیزند

15. رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی

16. که شرط نیست که با زورمند بستیزند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم
* ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما
شعر کامل
حافظ
* ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد
* باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا
شعر کامل
مولوی
* سعدی آسانست با هر کس گرفتن دوستی
* لیک چون پیوند شد خو باز کردن مشکلست
شعر کامل
سعدی