سعدی_مواعظغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 59

1. یارب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری

2. به خداوندی و فضلت که نظر بازنگیری

3. درد پنهان به تو گویم که خداوند کریمی

4. یا نگویم که تو خود واقف اسرار ضمیری

5. گر برانی به گناهان قبیح از در خویشم

6. هم به درگاه تو آیم که لطیفی و خبیری

7. گر به نومیدی ازین در برود بندهٔ عاجز

8. دیگرش چاره نماند که تو بی‌شبه و نظیری

9. دست در دامن عفوت زنم و باک ندارم

10. که کریمی و حکیمی و علیمی و قدیری

11. خالق خلق و نگارندهٔ ایوان رفیعی

12. خالق صبح و برآرندهٔ خورشید منیری

13. حاجت موری و اندیشهٔ کمتر حیوانی

14. بر تو پوشیده نماند که سمیعی و بصیری

15. گر همه خلق به خصمی به در آیند و عداوت

16. چه تفاوت کند آن را که تو مولا و نصیری

17. همه را ملک مجازست بزرگی و امیری

18. تو خداوند جهانی که نه مردی و نه میری

19. سعدیا من ملک‌الموت غنی‌ام تو فقیری

20. چاره درویشی و عجزست و گدایی و حقیری


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پا کشیدن مشکل است از خاک دامنگیر عشق
* هر که را چون سرو اینجا پای در گل ماندماند
شعر کامل
صائب تبریزی
* از سر شمشیر و از نوک قلم زاید هنر،
* ای برادر، همچو نور از نار و نار از نارون
شعر کامل
ناصرخسرو
* گفتیم عشق را به صبوری دوا کنیم
* هر روز عشق بیشتر و صبر کمترست
شعر کامل
سعدی