لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 101

1. ریخت چون دندان، شود افزون غم نان خلق را

2. سد راه شکوه روزی است دندان خلق را

3. در جوانی گر چه فارغ از غم نان نیستند

4. گردد از قد دوتا این غم دو چندان خلق را

5. آنچنان کز آب تلخ افزون شود لب تشنگی

6. دستگاه حرص افزاید ز سامان خلق را

7. می رسد در خانه در بسته روزی چون اجل

8. حرص دارد این چنین خاطر پریشان خلق را

9. قسمت حق سد راه شکوه مردم نشد

10. چون کند راضی کسی از خود به احسان خلق را؟

11. می ربایند از دهان مور صائب دانه را

12. گر بود زیر نگین ملک سلیمان خلق را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ
* که تا چو بلبل بی‌دل کنم علاج دماغ
شعر کامل
حافظ
* شیوه عاجزکشی از خسروان زیبنده نیست
* بی تکلف، حیله پرویز نامردانه بود
شعر کامل
صائب تبریزی
* مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد
* غنچه خاموش بلبل را به گفتار آورد
شعر کامل
صائب تبریزی