صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1429

1. کار سرجوش کند درد ایاغی که مراست

2. پر طاوس بود پای چراغی که مراست

3. نکند شبنم گل ریگ روان را سیراب

4. تر نگردد ز می ناب دماغی که مراست

5. خانه خلق اگر از روزنه روشن گردد

6. دل سیه می شود از روزن داغی که مراست

7. نیست محتاج به شمع دگران خانه من

8. هم ز سرگرمی خویش است چراغی که مراست

9. نیست چون لاله مرا چشم به دست دگران

10. می برون آورد از خویش ایاغی که مراست

11. قسمت خال ز کنج دهن خوبان نیست

12. صائب از روی زمین کنج فراغی که مراست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* اگر هزار جفا سروقامتی بکند
* چو خود بیاید عذرش بباید آوردن
شعر کامل
سعدی
* چه سخن کرد به چشم و چه شکر گفت ز لب؟
* که رواج شکر و قیمت بادام برفت
شعر کامل
اوحدی
* به ماه مصر ز یک پیرهن مضایقه کرد
* چه چشمداشت دگر از وطن بود ما را
شعر کامل
صائب تبریزی