لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3549

1. هرکه خامش شود از حادثه آزاد بود

2. خنده کبک دلیل ره صیاد بود

3. ده زبانی به بلای سیهت اندازد

4. لوح تعلیم بس از شانه شمشاد بود

5. دست گردون پر و بالم شکند چون جوهر

6. اگر آرامگهم بیضه فولاد بود

7. داغ رشک است که در خون جگر غوطه زده است

8. این نه لاله است که بر تربت فرهاد بود

9. چون صبا گرد سراپای چمن گردیدم

10. غنچه ای نیست که نیمی ز دلش شاد بود

11. صائب از طبع خدا داد جهان گلشن ساخت

12. چشم بد دور ز حسنی که خداداد بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل
* سرو بالایی که ما داریم سر تا پا گل است
شعر کامل
صائب تبریزی
* گرم تو زهر دهی چون عسل بیاشامم
* به شرط آن که به دست رقیب نسپاری
شعر کامل
سعدی
* تسلی دل خود می‌دهم به ملک محبت
* گهی به دانهٔ اشکی، گهی به شعله آهی
شعر کامل
فروغی بسطامی