صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3715

1. چه نکهت است که باد بهار می آرد؟

2. که هوش می بدر از دل، قرار می آرد

3. شکوفه ای که ز طرف چمن هوا گیرد

4. کبوتری است که پیغام یار می آرد

5. وصال گل به کسی می رسد که چون شبنم

6. به گلشن آینه بی غبار می آرد

7. غبار حیرت اگر دیده را نپوشاند

8. که تاب جلوه آن شهسوار می آرد؟

9. دل آن ریاض که سرو تو جلوه گر گردد

10. دل شکسته صنوبر به بار می آرد

11. مرا چو برگ خزان دیده می کشد بر خاک

12. رخی که رنگ به روی بهار می آرد

13. کدام لاله ز چشم تر آستین برداشت؟

14. که سیل لخت دل از کوهسار می آرد

15. چه نعمتی است که بی حاصلان نمی دانند

16. که تخم اشک چه گلها به بار می آرد

17. به خاکساری من نیست هیچ کس صائب

18. که دیدنم به نظرها غبار می آرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سایه قد تو بر قالبم ای عیسی دم
* عکس روحیست که بر عظم رمیم افتادست
شعر کامل
حافظ
* مسکین بنفشه بر سر زانو نهاده سر
* با جامه کبود پریشان و سوگوار
شعر کامل
سلمان ساوجی
* ضعف پایم کرد چون نرگس چنان کز عین ضعف
* سرنگون بر پای می‌خیزم به یاری عصا
شعر کامل
سلمان ساوجی