صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3714

1. نظاره لب میگون خمار می آرد

2. گل عذار بتان خار خار می آرد

3. مکن ز باده گلرنگ سرخ چهره خویش

4. که زردرویی آن نشأه بار می آرد

5. فتادگان رهش از شمار بیرونند

6. به کوی او که مرا در شمار می آرد؟

7. چنان که طفل خمش می شود ز جنبش مهد

8. مرا تپیدن دل برقرار می آرد

9. نتیجه مژه اشکبار بسیارست

10. ز گریه تاک ثمرها به بار می آرد

11. شکسته دل نشود هرکه از نظاره خلق

12. درست، آینه از زنگبار می آرد

13. بود ز سنگدلان هایهای گریه من

14. که سیل را به فغان کوهسار می آرد

15. نظاره رخ خورشید طلعتان صائب

16. به چشم گریه بی اختیار می آرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بیا به میکده و چهره ارغوانی کن
* مرو به صومعه کان جا سیاه کارانند
شعر کامل
حافظ
* ابلهی کو روز روشن شمع کافوری نهد
* زود بینی کش بشب روغن نباشد در چراغ
شعر کامل
سعدی
* یعقوب اگر چاه زنخدان تو بیند
* بی خود فکند یوسف خود را به چه تو
شعر کامل
فروغی بسطامی