1. کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟

2. ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟

3. فغان که تاج سر من شده است همچو حباب

4. تعینی که ز دریا مرا جدا دارد

5. به راستی ز فلک پیش می توان افتاد

6. ز نیل می گذرد هرکه این عصا دارد

7. ز خود برون شده را نقش پا نمی باشد

8. عبث سر از پی ما عقل نارسا دارد

9. به خون تپیدن من دورباش عشق بس است

10. ز پیچ و تاب من این گنج اژدها دارد

11. حضور سایه دیورا خویش هرکس یافت

12. حذر ز سایه بال و پر هما دارد

13. سفینه ای که به دریای بیکنار افتاد

14. چه احتیاج به تدبیر ناخدا دارد؟

15. ترحم است درین بوستان بر آن طاوس

16. که چشم بد ز پر و بال در قفا دارد

17. شده است خواب به مخمل حرام از غیرت

18. ز نقشهای مرادی که بوریا دارد

19. ز خوردن دل ما نیست عشق را سیری

20. که بیشتر ز دهن تیغ اشتها دارد

21. چرا چو زلف نیفتم به پای او صائب؟

22. مرا که لذت افتادگی بپا دارد