لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 5515

1. زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

2. جهان دارالامان شد تا زبان در کام دزدیدم

3. مکش سر از ملامت گر سرافرازی طمع داری

4. که من چون شعله آتش ز زخم خار بالیدم

5. ازین سنگین دلان صائب چرا چون تیرنگریزم

6. که پر خون شد دهانم از همان دستی که بوسیدم

7. به خون آغشته نعمتهای الوان جهان دیدم

8. زبان خویش چون خورشید بر دیوار مالیدم

9. مرا بیزار کرد از اهل دولت، دیدن در بان

10. به یک دیدن زصد نادیدنی آزاد گردیدم

11. به من هر چون خضر دادند عمر جاودان، اما

12. گره شد رشته عمرم ز بس برخویش پیچیدم

13. نشد روز قیامت هیچ کاری دستگیر من

14. بجز دستی که بر یکدیگر از افسوس مالیدم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* از امروز کاری بفردا ممان
* که داند که فردا چه گردد زمان
شعر کامل
فردوسی
* اگر عناب دفع خون کند از روی خاصیت
* کنارم از چه رو گردد ز خون دیده عنابی
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* در آفتاب قیامت چه کار خواهی کرد؟
* اگر به سایه گریزی ز آفتاب اینجا
شعر کامل
صائب تبریزی