صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 6650

1. کیستم من، مشت خار در محیط افتاده ای

2. دل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده ای

3. نیست ممکن چون سپند آرام را بیند به خواب

4. موری از دست سلیمان بر زمین افتاده ای

5. جنت دربسته ای با خود به زیر خاک برد

6. از ازل شد قسمت هر کس دل آزاده ای

7. برنمی خیزد به صرصر نقشم از دامان خاک

8. وادی امکان ندارد همچو من افتاده ای

9. می توان از جبهه عشاق راز عشق خواند

10. نیست در صحرای محشر نامه نگشاده ای

11. با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسرا

12. جز غم روزی ندارد روزی آماده ای

13. علم رسمی می کند صائب دل روشن سیاه

14. عارفان را بس بود چون صبح لوح ساده ای


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* باغ سلام می‌کند سرو قیام می‌کند
* سبزه پیاده می‌رود غنچه سوار می‌رسد
شعر کامل
مولوی
* به روز مرگ چو تابوت من روان باشد
* گمان مبر که مرا درد این جهان باشد
شعر کامل
مولوی
* صبح می‌خندد و من گریه کنان از غم دوست
* ای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست
شعر کامل
سعدی