صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 6817

1. نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی

2. که برآرم به فراغت ز ته دل نفسی

3. سطحیان غور معانی نتوانند نمود

4. رزق موج است ز دریای گهر خار و خسی

5. دل افسرده نگردد به نصیحت بیدار

6. راه خوابیده نخیزد به صدای جرسی

7. زود هموار ز جمعیت منزل گردد

8. هست در راه اگر قافله را پیش و پسی

9. شد دل روشن ما از سخن پوچ سیاه

10. چه کند آینه در دست پریشان نفسی؟

11. گوشه گیری که بود شاد به صیادی خلق

12. عنکبوتی است که نازد به شکار مگسی

13. دور گردان تو دارند مرا داغ و کباب

14. من چه می کردم اگر ره به تو می برد کسی

15. هست در دست قضا بست و گشاد در عیش

16. گره از جبهه به ناخن نگشوده است کسی

17. بیکسان راست خدا حافظ از آفات زمان

18. دزد کمتر بود آنجا که نباشد عسسی

19. صائب از خواهش بیجا دل من گشت سیاه

20. وقت آن خوش که ندارد ز جهان ملتمسی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تو به چندین نظر لطف نبینی در ما
* ما به یک دیده ز صد جا نگرانیم ترا
شعر کامل
صائب تبریزی
* جهان آرمیده ز دست بدی
* شده آشکارا ره ایزدی
شعر کامل
فردوسی
* مستان خدا گر چه هزارند یکی اند
* مستان هوا جمله دوگانه‌ست و سه گانه‌ست
شعر کامل
مولوی