لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانمتفرقه
شمارهٔ 631 : در مجلس شراب رخ شرمگین مجو
شمارهٔ 632 : می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاه
شمارهٔ 633 : چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یارب
شمارهٔ 634 : دستی که ریزشی نکند زیر خشت به
شمارهٔ 635 : از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده ای
شمارهٔ 636 : پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنی
شمارهٔ 637 : با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخن
شمارهٔ 638 : ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردی
شمارهٔ 639 : ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشی
شمارهٔ 640 : دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانی
شمارهٔ 641 : عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای
شمارهٔ 642 : بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ای
شمارهٔ 643 : از کجی ناخنه دیده انور گردی
شمارهٔ 644 : از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
شمارهٔ 645 : کند چه نشو و نما دانه زمین گیری
شمارهٔ 646 : زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشی
شمارهٔ 647 : ز چهره تو چو خوشید نور می بارد
شمارهٔ 648 : غافل ز سیر عالم انوار مانده ای
شمارهٔ 649 : در گریه چشم افشک فشان را ندیده ای
شمارهٔ 650 : آسوده ای که لطف نمایان ندیده ای
شمارهٔ 651 : زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟
شمارهٔ 652 : ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشی
شمارهٔ 653 : صبر مرا حواله به سیماب می کنی
شمارهٔ 654 : محبت چون کند زورآزمایی
شمارهٔ 655 : مرا چون نیست طالع ز آشنایی
شمارهٔ 656 : باز رنگت شکسته است امروز
شمارهٔ 657 : تا چو سرزلف صد شکست نیابی
شمارهٔ 658 : نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایی
شمارهٔ 659 : بهار می گذرد، سیر گلستانی کن
شمارهٔ 660 : به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکن

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* فارغ ز لباس عافیت باش چو نخل
* بر خاک نشین و سربلند همه باش
شعر کامل
خاقانی
* سر به آزادگی از خلق برآرم چون سرو
* گر دهد دست که دامن ز جهان درچینم
شعر کامل
حافظ
* یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
* یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا
شعر کامل
مولوی