سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 17

1. ره، خرابات است و درد سالخورده، پیر ما

2. کس نمی‌داند به غیر از پیر ما، تدبیر ما

3. خاک را از خاصیت اکسیر اگر، زر می‌کند

4. ساقیا می‌ده، که ما، خاکیم و می، اکسیر ما

5. ما که از دوران ازل مستیم و عاشق، تا کنون

6. غالبا صورت نبندد، بعد از این تغییر ما

7. من غلام هندوی آن سرو آزادم که او

8. بر سمن بنوشت خطی، از پی تحریر ما

9. بر شب زلفش گر ای باد صبا، یابی گذر

10. گو حذر کن، زینهار، از ناله شبگیر ما

11. ما به سوز آتش دل عالمی می‌سوختیم

12. گر نه آب چشم ما می‌بود، دامنگیر ما

13. ای که می‌گویی مشو دیوانه زلفش بگو

14. تا نجنباند نسیم صبحدم، زنجیر ما

15. خدمتی لایق نمی‌آید ز ما، در خدمتت

16. وای بر ما، چون نبخشایی تو بر تقصیر ما

17. گفته ای سلمان، که من خود را فدایش می‌کنم

18. زودتر، زنهار کافاتست در تاخیر ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم
* ز جام وصل می‌نوشم ز باغ عیش گل چینم
شعر کامل
حافظ
* مهر از سر نامه برگرفتم
* گفتی که سر گلابدانست
شعر کامل
سعدی
* بال پروانه اگر پاس ادب را می داشت
* شمع پیراهن فانوس چرا می پوشید؟
شعر کامل
صائب تبریزی