سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 17

1. ره، خرابات است و درد سالخورده، پیر ما

2. کس نمی‌داند به غیر از پیر ما، تدبیر ما

3. خاک را از خاصیت اکسیر اگر، زر می‌کند

4. ساقیا می‌ده، که ما، خاکیم و می، اکسیر ما

5. ما که از دوران ازل مستیم و عاشق، تا کنون

6. غالبا صورت نبندد، بعد از این تغییر ما

7. من غلام هندوی آن سرو آزادم که او

8. بر سمن بنوشت خطی، از پی تحریر ما

9. بر شب زلفش گر ای باد صبا، یابی گذر

10. گو حذر کن، زینهار، از ناله شبگیر ما

11. ما به سوز آتش دل عالمی می‌سوختیم

12. گر نه آب چشم ما می‌بود، دامنگیر ما

13. ای که می‌گویی مشو دیوانه زلفش بگو

14. تا نجنباند نسیم صبحدم، زنجیر ما

15. خدمتی لایق نمی‌آید ز ما، در خدمتت

16. وای بر ما، چون نبخشایی تو بر تقصیر ما

17. گفته ای سلمان، که من خود را فدایش می‌کنم

18. زودتر، زنهار کافاتست در تاخیر ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آمد بهار جان‌ها ای شاخ تر به رقص آ
* چون یوسف اندرآمد مصر و شکر به رقص آ
شعر کامل
مولوی
* در وطن گر می شدی هر کس به آسانی عزیز
* کی ز آغوش پدر یوسف به زندان آمدی؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند
* چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور
شعر کامل
حافظ