سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 324

1. قدم خمیده گشت، ز بار بلاست این

2. اشکم روان شدست، ز عین عناست این

3. در خویش ره نداد دلم هیچ صورتی

4. غیر خیال دوست که گفت آشناست این؟

5. عمریست تا نشسته‌ام ای دوست بر درت!

6. نگذشت بر دلت که برین در چراست این؟

7. می‌گفت: کام جان تو از لب روا کنم

8. این خود نکرد جان به لب آمد رواست این

9. بگذشت دوش بر من و انگشت می‌نهاد

10. بر دیده گفتمش: صنما بر کجاست این؟

11. تهدید می‌نمود ولی گفت: چشم من

12. دل می‌برد ز مردم والحق جفاست این

13. او می‌کند جفا و من انگشت می‌نهم

14. بر حرف عین خویش که عین خطاست این

15. عهدی است تا نمی‌شنوم بویت از صبا

16. از توست یا ز سستی باد صباست این

17. می‌زد غم تو حلقه و در بسته بود دل

18. جان گفت در مبند که دلدار ماست این

19. سر در رهش نهادم و گفتم: قبول کن!

20. گفتا: چه می‌کنم که محل بلاست این؟

21. پرسیده‌ای که ناله سلمانت از چه خواست؟

22. آیینه را بخواه و ببین کز چه خاست این؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر بدین پستهٔ خندان به چمن بنشینی
* غنچه از شاخ به صد آه و فغان برخیزد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* پندم مده که نشونم، ای نیکخواه، ازآنک
* من با توام، ولی دل و جان جای دیگرست
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* به آب چشم بگویش که از زمان فراق
* شدست روز سیاه و شدست مو کافور
شعر کامل
مولوی