سنایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 129

1. چون دو زلفین تو کمند بود

2. شاید ار دل اسیر بند بود

3. گوییم صبر کن ز بهر خدا

4. آخر این صبر نیز چند بود

5. خواجه انصاف می بباید داد

6. با چنین رخ چه جای پند بود

7. سرو را کی رخ چو ماه بود

8. ما را کی لب چو قند بود

9. می ندانی که پست گردد زود

10. هر کرا همت بلند بود

11. هر که معشوقه‌ای چنین طلبد

12. همه رنج و غمش پسند بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ما آبروی فقر و قناعت نمی‌بریم
* با پادشه بگوی که روزی مقدر است
شعر کامل
حافظ
* گرفتم از غم دل راه بوستان گیرم
* کدام سرو به بالای دوست مانند است
شعر کامل
سعدی
* رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند
* بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت
شعر کامل
سعدی