سنایی_حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقهالباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب (فهرست)

شمارهٔ 13-در قناعت و انزوای خویش گوید

1. ای که در زیر طبع گردونی

2. چند گویی مرا که از دونی

3. با چنین گنج در چنین گنجی

4. چه گنه گنج را تو ناگنجی

5. رنج با گنج و زحمت نااهل

6. چون بریدی طمع ترا شد سهل

7. زحمت خود ز اهل عصر بکاه

8. هرچه خواهی ز خالق خودخواه

9. خلق را جمله صورتی انگار

10. هیچی از هیچ خلق طمع مدار

11. جُرم من اندرین چه می‌دانی

12. چون بدیدی کمال نادانی

13. نرسد در ولایت دل خویش

14. هیچ بی‌حوصله به حاصل خویش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تو مپندار کز این در به ملامت بروم
* دلم این جاست بده تا به سلامت بروم
شعر کامل
سعدی
* عندلیبی که به هر غنچه دلش می لرزد
* بهتر آن است که در صحن گلستان نبود
شعر کامل
صائب تبریزی
* بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
* بیار باده که بنیاد عمر بر بادست
شعر کامل
حافظ