سنایی_حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقهالباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر (فهرست)

شمارهٔ 6-فی صفة الموت

1. جر دو رنگی نشد ز مرگ هلاک

2. مرد یک رنگ را ز مرگ چه باک

3. مجلس وعظ رفتنت هوسست

4. مرگ همسایه واعظ تو بسست

5. مرگ را در سرای پیچاپیچ

6. پیش تا سایه افگند به بسیچ

7. زادگان چون رحم بپردازند

8. سفر مرگ خویش را سازند

9. تو به پیری ز مرگ نندیشی

10. ملک‌الموت را مگر خویشی

11. وگر ایدون که خویشی تو دُرست

12. هست باری بآخر و به نخست

13. نکند سود و جز زیان ندهد

14. که ورا نیز اجل امان ندهد

15. سوی مرگ است خلق را آهنگ

16. دم‌ زدن گام و روز و شب فرسنگ

17. جان پذیران چه بی‌نوا چه به برگ

18. همه در کشتی‌اند و ساحل مرگ

19. هستی حق زوال نپذیرد

20. آنکه مرگ آفرید کی میرد

21. پیش آن‌کس که قدر دین داند

22. سرگذشت امل اجل خواند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون کدو بی‌خبری زین که گلویت بستم
* بستم و می‌کشمت چون ز رسن بگریزی
شعر کامل
مولوی
* هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند
* بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شعر کامل
حافظ
* شد کاسه دریوزه همه ناف غزالان
* تا نکهت آن زلف به صحرای ختن رفت
شعر کامل
صائب تبریزی