لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1097

1. میخانه سبیل ماست مخمور کجا باشیم

2. نزدیک خداوندیم ما دور کجا باشیم

3. از دولت وصل او ما سلطنتی داریم

4. از حضرت آن سلطان مهجور کجا باشیم

5. تا ناظر او گشتیم منظور همه خلقیم

6. خود بی نظر لطفش منظور کجا باشیم

7. از نور جمال او روشن شده چشم ما

8. با چشم چنین روشن ما کور کجا باشیم

9. عرش است مقام ما در فرش کجا گنجیم

10. ما زنده جاویدیم در گور کجا باشیم

11. از علت امکانی دل صحبت کلی یافت

12. چون اوست طبیب ما رنجور کجا باشیم

13. آن سید سرمستان ساقی حریفان است

14. گر باده همی نوشیم معذور کجا باشیم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* اگر چه لاله طورست روی روشن او
* چراغ روز بود با بیاض گردن او
شعر کامل
صائب تبریزی
* قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفت
* منظری از چمن نزهت درویشان است
شعر کامل
حافظ
* گه سبو زنم بر سنگ، گه به پای خم افتم
* ساقیا مرنج از من عالم جوانیهاست
شعر کامل
صائب تبریزی