شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1386

1. نور رویش پرتوی بر ماهتاب انداخته

2. جعد زلفش سایبان بر آفتاب انداخته

3. سنبل زلفش پریشان کرده بر رخسار گل

4. بلبل شوریده را در پیچ و تاب انداخته

5. ساقی سرمست ما رندانه جام می به دست

6. آمده در بزم ما از رخ نقاب انداخته

7. لاابالی وار با رندان نشسته روز و شب

8. از رقیب ایمن سپر بر روی آب انداخته

9. بر کشیده تیر عشق و عاشقان خویش را

10. بر سر کوی محبت بی حساب انداخته

11. آتشی انداخته در جان شمع از عشق خود

12. عقل را پروانه وش در اضطراب انداخته

13. وعدهٔ دیدار داده عاشقان خویش را

14. ذوق و وجدی در وجود شیخ و شاب انداخته

15. زاهد و مفتی به عشق جرعه ای از جام او

16. آن یکی سجاده و این یک کتاب انداخته

17. نعمت الله را حریف مجلس خود ساخته

18. جام وحدت داده و مست و خراب انداخته


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دل اگر دیوانه شد دارالشفای صبر هست
* می‌کنم یک هفته‌اش زنجیر و عاقل می‌شود
شعر کامل
وحشی بافقی
* به رغم زال سیه شاهباز زرین بال
* در این مقرنس زنگاری آشیان گیرد
شعر کامل
حافظ
* ازنشاط اهل دل ظاهرپرستان غافلند
* پسته دایم در میان پوست خندان می شود
شعر کامل
صائب تبریزی