لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 292

1. دل به دست آر که آئینهٔ حضرت آنست

2. مظهر بندگی حضرت عزت آنست

3. عاشقی سوختهٔ بی سر و پا را مطلب

4. دست او گیر کلید در جنت آنست

5. خوشتر از گوشهٔ میخانه دگر خلوت نیست

6. خلوتی گر طلبی گوشهٔ خلوت آنست

7. مبتلا از در او باز نگردد به بلا

8. دوری از درگه او غایت رحمت آنست

9. خوش بود همت عالی که خدا می جوید

10. همت از اهل دلان جوی که همت آنست

11. چه کنی خانقه کون رها کن شیخی

12. بندهٔ خدمت او باش که خدمت آنست

13. نعمت دنیی و عقبی به عزیزان بگذار

14. نعمت الله طلب ای دوست که نعمت آنست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* نه من خام طمع عشق تو می‌ورزم و بس
* که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست
شعر کامل
سعدی
* هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی
* ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی
شعر کامل
سعدی
* از تو با مصلحت خویش نمی‌پردازم
* همچو پروانه که می‌سوزم و در پروازم
شعر کامل
سعدی