شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 301

1. نعمت الله حریف مستان است

2. عاشق روی می پرستان است

3. در خرابات مست لایعقل

4. ساقی بزم باده نوشان است

5. والهٔ زلف روی محبوب است

6. فارغ از جمع و از پریشان است

7. نوبت زهد و زاهدی بگذشت

8. دولت عشق و دور رندان است

9. نوش کن جام می که نوشت باد

10. گر هوایت به آب حیوان است

11. در دلم درد و در سرم سودا

12. باده درجام و عشق در جان است

13. هرکجا ساغری که می یابی

14. نعمت الله همدم آن است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در گلستانی که شمشاد تو آید در خرام
* سبزه خوابیده گردد قامت رعنای سرو
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد
* نشاط و عیش به باغ بقا توانی کرد
شعر کامل
مولوی
* اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتن
* تا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
شعر کامل
صائب تبریزی