شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 421

1. جان به خلوت سرای جانان رفت

2. دل سرمست سوی مستان رفت

3. آفتابی به ماه رو بنمود

4. گشت پیدا و باز پنهان رفت

5. مدتی زاهدی همی کردم

6. توبه بشکستم این زمان آن رفت

7. عمر باقی که هست دریابش

8. در پی عمر رفته نتوان رفت

9. هرکه جمعیتی ز خویش نیافت

10. ماند بیگانه و پریشان رفت

11. باز حیران ز خاک برخیزد

12. از جهان هر کسی که حیران رفت

13. نعمت الله رفیق سید شد

14. یار ما رفت گوئیا جان رفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ضیافتی که در آنجا توانگران باشند
* شکنجه ای است فقیران بی بضاعت را
شعر کامل
صائب تبریزی
* دم آخر که مررا عمر به سر می‌آید
* گر تو آیی به سرم عمر دگر می‌آید
شعر کامل
هلالی جغتایی
* هر خم زلف تو یک جمع پریشان دارد
* وه که این سلسله صد سلسله جنبان دارد
شعر کامل
فروغی بسطامی