شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 641

1. محبوب دل و راحت جانی چه توان کرد

2. سلطان همه خلق جهانی چه توان کرد

3. از ساده دلی آینه بنمود جمالت

4. در آینه بر خود نگرانی چه توان کرد

5. تو پادشه مائی و ما بندهٔ فرمان

6. گر زانکه بخوانی و برانی چه توان کرد

7. ما عشق تو داریم و تو را میل به ما نیست

8. مائیم چنین و تو چنانی چه توان کرد

9. عمریست که ما را به غم عشق نشاندی

10. گر باقی عمرم بنشانی چه توان کرد

11. ما نقش خیال تو کشیدیم بدیدیم

12. گر زانکه تو این نامه نخوانی چه توان کرد

13. پنهان شدن از دیدهٔ سید نتوانی

14. چون نور به هر دیده عیانی چه توان کرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ما آبروی فقر و قناعت نمی‌بریم
* با پادشه بگوی که روزی مقدر است
شعر کامل
حافظ
* گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا
* حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس
شعر کامل
حافظ
* چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست
* روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم
شعر کامل
حافظ