شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 642

1. نوری است که وصفش به ستاره نتوان کرد

2. او را نتوان دید و نظاره نتوان کرد

3. با عشق در افتادم و تقدیر چنین بود

4. تدبیر نمی دانم و چاره نتوان کرد

5. سریست در این سینه که با کس نتوان گفت

6. نامش نتوان برد و اشاره نتوان کرد

7. بزمیست ملوکانه و رندان همه سرمست

8. از ما و چنین بزم کناره نتوان کرد

9. نقشش نه نگاریست که بر دست توان بست

10. او را به سر دست سواره نتوان کرد

11. ای دوست غنیمت شمر این عمر عزیزت

12. آری طمع عمر دوباره نتوان کرد

13. سید دهدم هر نفسی خلعت خاصی

14. الطاف خداوند شماره نتوان کرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را
* چه کند گوی که عاجز نشود چوگان را
شعر کامل
سعدی
* سرو من برخاست، از قدش قیامت شد پدید
* غیر آن قامت که من دیدم قیامت را که دید؟
شعر کامل
هلالی جغتایی
* بس که زاهد به ریا سبحۀ صد دانه شمرد
* در همه شهر بدین شیوه شد انگشت نما
شعر کامل
جامی